Blijven hangen is geen optie

Begin 2016 ging familiebedrijf Timmers Elektrotechniek failliet. Kort daarna nam Vivian Timmers de beslissing het bedrijf van haar vader over te nemen onder de naam Timmers Projecten & Service. De jonge onderneemster vertelt welke beslissingen ze heeft genomen om met het bedrijf een nieuwe positieve start te maken.

In Uden en wijde omgeving kent iedereen familiebedrijf Timmers. De grootvader van huidig eigenaar Vivian Timmers ging in 1954 op z’n fiets met kabels op z’n schouder naar klanten om installaties uit te voeren. Al snel groeide de eenmanszaak uit tot een bedrijf met vijf medewerkers en later zelfs tot meerdere werkmaatschappijen en 500 medewerkers. Goede en minder goede periodes volgden elkaar op. Rond de eeuwwisseling kocht de vader van Vivian, Willy Timmers, het bedrijf over van de familie waarna een moeilijke periode volgde. Onder andere door de jarenlange druk op de prijzen en een aantal tegenvallende projecten leidden ertoe dat het bedrijf Timmers begin 2016 er de stekker er uit moest trekken. Dochter Vivian Timmers (29) vertelt: ‘Aan het faillissement ging een erg heftige periode vooraf die ik vier jaar van dichtbij heb meegemaakt. Na mijn opleiding HBO Elektrotechniek en vier jaar werkervaring bij een grote internationale onderneming nam ik in 2011 de beslissing in het familiebedrijf te gaan werken. Eerst als engineer om de installatiebranche beter te leren kennen en sinds vorig jaar als manager om ook een deel van de operationele zaken op mij te nemen met het idee om later het bedrijf over te nemen.’ Dit ‘later’ kwam veel eerder dan verwacht. ‘Het bedrijf zat in een neerwaartse spiraal en ook al heeft mijn vader er tot het laatste moment alles aan gedaan, in februari waren we genoodzaakt het faillissement aan te vragen.’ Ondertussen zag dochter Timmers mogelijkheden om het bedrijf te kopen en een doorstart te maken. ‘Het is een prachtig installatiebedrijf dat in de wijde omgeving bekend staat als Timmers. Wat ons uniek maakt, is dat we graag complexe zaken aanpakken, hoe moeilijk ook. Dat wilde ik graag voortzetten.’ Een behoorlijk risico om een bedrijf op zo’n jonge leeftijd over te nemen. ‘Ik ga risico’s niet uit de weg en realiseer mij goed welke stap ik heb genomen. Het is spannend, geef ik toe, maar ik heb goed nagedacht over hoe ik de nieuwe onderneming wil neerzetten en welke richting ik uit wil met het nieuwe bedrijf.’

Kennis en digitalisering

Kennis is een van de belangrijkste pijlers waar de nieuwe eigenaar zich op richt. ‘Ik wil alleen projecten aannemen die bij ons passen, dus vooral de complexere projecten. Dat vereist kennis. Een installatiebedrijf heeft doorgaans MBO-geschoolden werknemers in dienst, maar ik heb juist gekozen om HBO’ers Elektrotechniek in dienst te nemen , met sterkte projectleider skills om zo te waarborgen dat we die complexe projecten op de beste manier kunnen oplossen.’ Om de kennis vervolgens met elkaar te kunnen delen is overgestapt naar een nieuw automatiseringssysteem. ‘We werken met InstallWorks, waarmee we als bedrijf een enorme digitaliseringsslag hebben gemaakt. Tekeningen en alle andere nodige informatie zijn voor al het personeel eenvoudig in een systeem te vinden via telefoon, tablet of PC. Alles wordt vanaf nu digitaal goed gedocumenteerd.’

Rationeel

Vernieuwen betekent ook afscheid nemen. ‘Een van de barrières waar ik in het oude bedrijf tegenaan liep, was de vastgeroeste mentaliteit die er heerste. Ik geloof sterk in het gezegde “Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg”. Blijven hangen is met andere woorden geen optie. Daarnaast wilde ik toe naar een platte organisatie waarbij het vierkoppige managementteam meteen verantwoordelijk is voor een eigen divisie, van aansturen van werknemers, organisatie tot verkoop. Dit zorgt er ook meteen voor dat de verantwoordelijkheden dieper in de organisatie wordt gelegd en een tussenlaag, het middenkader, is verdwenen.’ Pijnlijk maar noodzakelijk. ‘Er werkte een aantal mensen al veertig jaar of langer bij het bedrijf, wat het tot een echt familiebedrijf maakt. De gezinnen die niet de naam Timmers als achternaam dragen, maar hier wel werken, horen ook tot de familie. Ik heb helaas afscheid moeten nemen van een aantal van die mensen. Emotioneel doet dat veel met je, maar in deze periode giert ook de adrenaline door je lijf waardoor je erg rationeel beslissingen moet nemen.’

Nieuwe dynamiek

Timmers is 29, vrouw en staat aan het roer van een installatiebedrijf. Daar moest een aantal werknemers aan wennen. ‘Ik kijk als vrij jonge ondernemer vaak op een andere manier naar diverse zaken, met veel openheid en positieve energie. Heel concreet zit ik bijvoorbeeld in vergaderingen altijd op een andere plaats. Die stoelendans passen we nu allemaal bewust toe zodat we alert blijven dat er altijd kansen en mogelijkheden zijn om te vernieuwen. Die filosofie wil ik spelenderwijs en met humor verder uitdragen in de hele organisatie. Het is belangrijk dat de werknemers beseffen dat we zaken nu toch anders aanpakken. De angst voor tegenslagen zakt op die manier ook steeds verder weg.’

Actieve verkoop

Als Vivian de balans opmaakt over het 1e halfjaar dan sluiten de boeken met positieve cijfers, een goed gevulde orderportefeuille en bovenal een positieve sfeer in de onderneming. Dit komt mede doordat alle medewerkers bezig zijn met actiever verkoop en toegevoegde waarde leveren voor klanten ‘In het oude bedrijf kwam het werk vaak automatisch naar ons toe. Hierdoor word je echter blind voor de kansen die je elders kunt krijgen. Je gooit bij voorbaat al een stuk van je marge weg omdat deze projecten erg scherp zijn gecalculeerd, zonder voldoende rekening te houden met extra kosten en randzaken die binnen het bedrijf buiten de techniek voorkomen. We zorgen nu voor betere calculaties en gaan actief op zoek naar nieuwe klanten en projecten.’ Cijfers zijn veel belangrijker geworden. ‘Waar in het verleden nog wel eens op gevoel werd gestuurd, probeer ik alles zoveel mogelijk meetbaar te maken. Niet alleen het financiële plaatje van projecten, maar ook hoe mensen zich voelen, tijdsmanagement, et cetera. Aan de hand van die cijfers neem ik beslissingen en daar stuur ik op. Dat is wel een belangrijk verschil met de oude situatie.’

Sparren

De jonge onderneemster staat er niet alleen voor. ‘Mijn vader is een goede sparringpartner met een enorme rugzak vol ervaring. Op hem kan ik bouwen en vertrouwen. Daarnaast werk ik met een externe managementbegeleidingscoach. Deze coach werkt met meerdere bedrijven uit diverse sectoren samen waardoor hij veel ervaringen en ideeën opdoet. Hij kijkt met een helicopterview naar ons bedrijf en denkt met ons mee. Hij coacht mij en vanuit het management coachen wij vervolgens weer de rest van het team. Dat werkt erg goed. Om de communicatie intern nog te verbeteren hebben we bijvoorbeeld na drie maanden een bekende Nederlander uitgenodigd die kwam vertellen over manieren van communiceren. En voor de zomer hebben we nog een kookworkshop georganiseerd om het teamgevoel te versterken. Op deze manier wil ik het hele team meenemen op de stoomtrein die sinds februari weer is gaan lopen. We zijn nu meer dan een half jaar verder en iedereen rijdt nog steeds met ons mee. Natuurlijk zijn we de afgelopen maanden veel zaken tegenkomen die nog verder moeten worden uitgekristalliseerd. Je pakt soms mis op mensen die er niet meer zijn of je loopt tegen onverwachte zaken aan zoals bijvoorbeeld de levering van de nieuwe bedrijfskleding die lang op zich liet wachten. Maar dat hoort erbij. We zijn goed op weg en na de zomervakantie zal iedereen ons kunnen zien in onze nieuwe werkoutfit en zijn onze nieuwe bestikkerde bussen er. Want ook wat betreft onze zichtbaarheid en marketing zijn we actiever dan ooit.’

Dit artikel is verschenen in de versie Oktober 2016 van het InstallatieJournaal